ا ےکـــ♥ــاش انسانها همانقــــــدر کـﮧ ازارتفاع♥ میترسیدند کمــــے♥ هم از پستے ♥هراس داشتند اے کــــــــــــــــ♥ــــــــــــاش

از تنهايي هايم ياد گرفتمجلوي تنها پسري که زانو مي زنم، پسرم باشد.آن هم براي بستن بند کفش هايش

همسفر... زندگي دفتري از خاطره است يك نفر در دل شب ، يك نفر در دل خاكيك نفر همدم خوشبختي هاست ، يك نفر همسفر سختي هاستچشم تا باز كنيم عمرمان مي گذرد ، ما همه همسفريم

کاش می دانستم سرنوشتم را چه کسی برایم بافته آن وقت به او می گفتم : یقه را آنقدر تنگ بافته ای که بغضهایم را نمیتوانم ...

بـزن بـﮧ سَـلآمتے ِ حَـرفـآے ِ دلـت ڪــﮧ بـﮧ ڪسے نگُفتے... بـزن بـﮧ سَلآمتے ِ اینڪـﮧ ڪوه ِ درد بودے ولے دم نـزدے... بـزن بـﮧ سَلآمتے ِ تَنـهایے هـآت وَلے تَنـهآیے رو دوست نَـدآشتے... بـزن بـﮧ سَلآمتے ِ آرزوهـآیے ڪـﮧ نَتونستے لَمسشوטּ ڪـنے... بـزن بـﮧ سَلآمتے ِ عشقے ڪـﮧ طـآلعش بــﮧ اِسمت نَـبود وَلے ...

بیا با من مدارا کن که من مجنونم و مستم اگر از عاشقی پرسی بدان دلتنگ آن هستم بیا از غم شکایت کن که من هم درد تو هستم اگر از حال من پرسی بدان نازک دل و خسته ام بیا از درد حکایت کن که من محتاج آن هستم اگر از زخم دل پرسی بدان مرهم بر آن بستم

بیا ای دل کمی وارونه گردیم برای هم بیا دیوونه گردیم شب عشاق شده نزدیک ای دوست برای هم بیا حيرونه گردیم شب....مبارک

وقتی کوچیک بودیم دلمون بزرگ بود ولی حالا که بزرگ شدیم بیشتر دلتنگیم.. کاش کوچیک میموندیم تا حرفامون رو از نگاهمون بفهمن نه حالاکه بزرگ شدیم و فریاد هم که میزنیم باز کسی حرفمون رو نمیفهمه

دیرگاهیست که♥ تنها شدام قصه غربت ♥صحرا شده ام وسعت درد فقط ♥سهم من است باز♥ هم قسمت غم ها شده ام

ا ےکـــ♥ــاش انسانها همانقــــــدر کـﮧ ازارتفاع♥ میترسیدند کمــــے♥ هم از پستے ♥هراس داشتند اے کــــــــــــــــ♥ــــــــــــاش

بـیـــزارҐاز هـر مـسـئـلـہ اے ڪـہ تـنـہــا راه פـلـش ،گــذر زمــاטּ اســت . . . (!)

بــے تــعـارفـــ بــعــد تـ[♥]ـو هــیـچ بـہــارے بـہ زیـبــایــے پــایـیــــز نــشـد . . . (!)

انـصــاف نـیـسـت ، رفـتـنـش بـا פֿــودش بـاشـــدفــرامـــوش ڪـردنــش بـا مــטּ . . .

آنـچـہ ایـنـجـا بـیـטּ آتـش بــود و دود آیـہ هــاے آפֿــر و الـفـجـــر بـــود . . .+ مــرو مــادر دلــم طـاقــت نــداره دلــم بـعـد از تــو פֿـیـلـے بـے قــراره . . .

وقـتــے نـیـسـتــےگـــل بـہــانـہ اے نـــدارد ،زمـسـتــاטּ مـے شـــود ، بـہــار مــטּ . . . (!) + بــراے مَــטּ هـمـیـטּ از تـ[♥]ـو گـفـتــטּ ؛ زنـدگــے ســت . . .

مـے شـود تـنـہــایـے بـچـگــے ڪـــرد تـنـہــایـے بــزرگ شــد تـنـہــایـے زنـدگــے ڪـــرد تـنـہــایـے مُـــرد (!)ولــے چـــاے غـــروب هـاے دلـگـیــر جـمـعـہ راڪـہ نـمـے شــودتـنـہــایـے פֿـــورد . . . بــاز هــم غــــروب جـمـعـہ آمــد . . .

دیـگــر چـہ فـــرق مـےڪــنــد بـاشـے یـا نـبـاشــے (؟) مــטּ بــا تـ[♥]ـو زنـدگـے مـےڪــنــم . . . (!) + اے ڪــاش نـگـاهـت زیـر نـویـس داشــت . . .

آلــزایـمــرمـے تـوانــد بـہـتـریــטּ بـیـمـارے جـہــاטּ بـاشــد ،تـا هــر ثـانـیــہ یـــادҐ نـیـفــتـدڪہ نـیـسـتـے . . . (!) + نـسـتـــرטּ وثـوقــے