........مترسک....
.............در دل آتش نمیسوزد.....
که آتش در دلش میتازد و .....
.....................لب بر نگاه خسته از شب....
..........................................تا ابد........
.................................................آهسته میدوزد......
که میداند....
........مترسک......
.............تا سحر.......
..................هر شام......
.......................چگونه شانه های مرگ را ......
..............................................دلخسته می بوسد....
و بی پروا ....
........از این هذیان......
.................دمادم......
........................ تخته نرد عاشقی......
......................................... با درد می بازد........
که میداند ....
.......مترسک .......
..........از غم هجران آن چشمان مهرویت....
......................................شبانگه......
..................................................تا فلق....
.......................................................پیوسته بی تاب است....
که می فهمد....
.........غم درد مترسک را....
...................که پنداری....
........................که از کاه است و از گونی....
...........................................و لیکن در دلش......
.................................................. آه جگر سوز است و...
.........................................................آهش عالمی تاریک میسازد....
چه میفهمی.....
..........غم درد مترسک را....
.........................چه میفهمی......!!!!
برچسب:
نویسنده: میثم