بلوغ احساس

دَر پیله ای سوزان تَر اَز خورشید ؛

بَدین سان بی صَدا دَر خویش می سوزَم.

وَ ازآثارسوختَن دَر میان حَدقهِ چِشمانِ تو

با حَسرَتی تَبدار سُرود تازه ای اَز عشق می سازَم.

مَن اَز نَقش تَبَسُم های زَخمی بَر لَبانَم؛

وَ از عُمق جَراحَت های اِحساسَم ؛

کِه اَز زیبایی چِشمانِ تو دَر شِعر مَن بَرجای ماندِه؛

بَرای روح مَغلوبَم هَزاران واژه زَخم خوردِه وَ

مَجروح می سازَم.

مَن اَز آغازِ شَب تا مَرز صُبح؛

با آیـِه هایِ عِشق دَر خَلوَت تو را با شِعر می خوانَم.

تو را تِکرار کُنان بَر دَفتَرَم تَرسیم می سازَم.

وَ اَزمَفهوم نام تو ؛دَر آن تاریکی ممتد

هزاران شُعله کوچک وَ هزاران روشنَک

بایادِ تو دَر قَلبِ شَب تَصویر میسازَم.

وَ انگاه بی رَمَق باروشنَک هایِ خیالی

تاسَحر بیدار می مانَم.

تو را دَر لَحظهِ دِلتَنگی وَ تَردید

دَرون شِعر هایَم می یابَم.

وَ این راهیست بَرای لَمس تو؛

میان واژهِ های بالغ اِحساس. ...